శర్మ దంతుర్తి తెలుగు బ్లాగుల వ్యాఖ్యలు

వేలూరి గారి “హఠాత్తుగా అక్షరాలు మాయమైతే…” అన్నది చదివి ఒక కామెంట్ పెట్టాలి అనుకున్నాను. అది ఎందువల్లో కుదరలేదు. అంతలోనే ఆయనే మాయమవడం దారుణం. అందుకే పెద్దవారి కధలో, వ్యాసాలో పున:ప్రచురించేటప్పుడు ఇలా “మాయమైతే” అన్నవి ప్రచురించకూడదు.

శ్యామలరావు గారి సూచన బాగుంది.

>> ఇది ఒక్కసారి మొదలైతే తర్వాత ఆపడానికే వీల్లేని తప్పు. నా హయాంలోనైతే మాత్రం అది మొదలవ్వదు!”

ఒకానొక సుల్తాన్ మంత్రులతో మందీ మార్బలంతో విహారయాత్ర కి వెళ్ళాడు అడవుల్లోకి. వంట చేస్తూంటే అప్పుడు ఎవరికో గుర్తొచ్చింది, ఉప్పు తేవడం మర్చిపోయారు. మంత్రి పక్కనే ఉన్న ఊర్లోకి ఒక సైనికుణ్ణి పంపిస్తూంటే సుల్తాన్ చెప్పాడు, “ఉప్పు తెచ్చేటప్పుడు ఇచ్చేవారికి సరైన డబ్బు చెల్లించి తీసుకురా.” మంత్రి సమాధానం, “ఇంతోటి ఉప్పుకీ డబ్బులు ఇవ్వాలా?” దానికి సుల్తాన్ చెప్పాడు, “ప్రతీ యుద్ధం, దరిద్రం, రాజ్యాలు కూలిపోవడం ఇటువంటి చిన్న తప్పుతోనే ప్రారంభం అవుతాయి. అందువల్ల నోరుమూసుకుని చెప్పినట్టు చెయ్యి.”

ఇది ఎప్పుడో చందమామలో వచ్చిన సగం పేజీ కధ. ఈ జయామోహన్ గారి కధ కూడా సరిగ్గా సరిపోతుంది ఈ ఉదాహరణకి. కధ బాగా అల్లారు అనేకానేక జరిగిన ఘటనలు దృష్టిలో పెట్టుకుని. రచయితకి, అనువాదకుడికీ అభినందనలు.

Not sure if anyone is reading these comments and responding….

శ్లోకం 35 లో అచ్యుత అంటే చ్యుతి లేనివాడు – పతనం లేనివాడు. ఇక్కడ ఇచ్చిన అర్ధం తప్పు అనుకుంటా. చైతన్య రూపుడై వ్యాపించినవాడు అని రాశారు.