In reply to .

కథంతా ప్రాంతీయ మాండలిక సొగసులతో, పాత్రల సంభాషణలు అత్యంత సహజంగా సాగాయి.

చదువు పూర్తయి ఓ ఉద్యోగం వస్తే చాలు బతుకు నిలబడిపోతుందనుకునే సగటు ఆలోచనను పక్కనపెట్టి, మనిషి నిరంతరం నేర్చుకుంటూనే ఉండాలనే జీవలక్షణాన్ని కొడుకులో నూరిపోసిన ఒక తల్లి ఆత్మగౌరవ పోరాటమే ఈ కథ. లా సెట్‌లో మంచి ర్యాంకు వచ్చినా ఫీజు కట్టలేని నిస్సహాయ స్థితిలో, తనకిష్టమైన ‘హంస బేసర’ను (ముక్కుపుల్ల) కుదవపెట్టి మరీ కొడుకుని ఉన్నత చదువుకు పంపడం ఈ కథలోని ప్రధాన మలుపు.

రచయితకు అభినందనలు!

ఈ రచనలో రచయిత తన బాల్య జ్ఞాపకాల ద్వారా పల్లెటూరి జీవన సౌందర్యాన్ని, కుటుంబ అనుబంధాలను, ఆత్మీయతను, సంప్రదాయాలను సహజమైన శైలిలో ఆవిష్కరించారు. చిన్న చిన్న సంఘటనలను హృద్యంగా చిత్రిస్తూ, ఒకనాటి గ్రామీణ జీవనశైలిని పాఠకుల కళ్లముందు నిలిపారు.

సరళమైన భాష, సహజమైన సంభాషణలు, భావోద్వేగపూరితమైన జ్ఞాపకాలు ఈ రచనకు ప్రధాన బలాలు. ముఖ్యంగా అమ్మమ్మతో అనుబంధం, బంధువుల ఆత్మీయత, బాల్యపు ఆటలు రచనకు జీవం పోశాయి.

మొత్తంగా, ఇది ఒక వ్యక్తి బాల్యకథ మాత్రమే కాదు; కాలంతో కనుమరుగవుతున్న పల్లె జీవనశైలికి, కుటుంబ ఆత్మీయతలకు జ్ఞాపక దర్పణం.