ఆలోచనాత్మకమైన వ్యాసం!

చక్కటి పరిశోధనా వ్యాసo . ” Lefties have tights too ” అన్న bumper sticker 40 ఏళ్ళ క్రిందట చూసేను . మా శ్రీకాకుళ o జిల్లా భాషలో పుర్ర చెయ్యి అంటాము

హృదయాన్ని పిండేసే కథ! రమేష్ కార్తిక్ నాయక్ గారూ, గోర్ బంజారా జీవితంలోని ఆచారాలు, అనుబంధాలు, అపరాధభావనలు, కుటుంబ సంఘర్షణలను అత్యంత సహజంగా, హృద్యంగా అక్షరీకరించారు. పూరి పాత్ర ద్వారా ఒక మహిళ జీవితంలో పేరుకుపోయిన ఒంటరితనాన్ని, పశ్చాత్తాపాన్ని, తీరని ఆత్మీయతను అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. ముఖ్యంగా తన తమ్ముడు వాచుతో ముడిపడిన బాల్య జ్ఞాపకాలు, అతనికి చెప్పలేకపోయిన మాటలు, చివరకు అతని మరణవార్తతో పెల్లుబికిన దుఃఖం పాఠకుడి హృదయాన్ని కలచివేస్తాయి.
గొర్ బంజారా సంస్కృతిలోని ‘ఢావ్లో’ ద్వారా పూరి వేదనను వ్యక్తీకరించిన తీరు కథకు ప్రత్యేకమైన సాంస్కృతిక లోతును అందించింది. మనుషుల మధ్య దూరం కేవలం భౌతికమైనది కాదు.. చెప్పుకోలేని మాటలు, మోయలేని అపరాధభావాలు, కాలం తిరిగి ఇవ్వలేని అనుబంధాలు కూడా మనుషులను పరాయివాళ్లుగా మారుస్తాయి అనే జీవిత సత్యాన్ని ఈ కథ బలంగా గుర్తుచేస్తుంది.
పూరి పాత్రలోని అంతర్మథనం, వాచుతో ముడిపడిన వెండి కడియం, చివర్లో ఆమె ఆవేదనకు కుటుంబంలో ఎదురైన నిరాదరణ.. ఇవన్నీ కథను మరింత విషాదభరితంగా నిలబెడతాయి. గొర్ బంజారా జీవన సంస్కృతిని, మానవ సంబంధాల సంక్లిష్టతను సమర్థంగా చిత్రించిన రచయిత రమేష్ కార్తిక్ నాయక్ గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు.
– భూక్యా గోపినాయక్

Nice story

ఈ ప్రయాణం ఒక చరిత్ర…
ఈ ప్రయాణం ఒక సందేశం…
ఈ ప్రయాణం ఒక ప్రేరణ…
ఈ ప్రయాణం ఒక కొత్త దారిని నిర్మించిన ఆదర్శం..
ఈ ప్రయాణం ఒక నూతన అధ్యాయాల లిఖింపు…
ఈ ప్రయాణం అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేసిన ముందడుగు …. యాడి

ఆదివాసీల జీవన తత్వాన్ని వెలుగులోకి తెచ్చిన అద్భుతమైన విశ్లేషణ. చక్కని రచనకు అభినందనలు! 🙏

Chaala baavundi article.

తెలుగు సాహిత్యంలో ఆదివాసీ స్వరానికి ప్రతినిధి జగదీష్.

చాలా బాగుంది. మీదయిన ఇతివృత్తం మీదయిన శైలిలో.
మీ “పాత నెలవంక” కోసం ఎదురు చూస్తున్నాము.

గుడ్ మెమోరీస్

In reply to .

K. Saritha garu, థాంక్యూ అండి.

ప్రతి విషయాన్ని ధైర్యంగా తల్లిదండ్రులకు చెప్పుకునేలా ఉండాలి నేటి సమాజం. ప్రతి తల్లిదండ్రులు పిల్లలను అర్థం చేసుకోవాలి. తల్లితండ్రులు పిల్లల విషయంలో భయాన్ని పోగొట్టాలి ధైర్యాన్ని నింపాలి. ఇలాంటి విషయాలు జరిగినప్పుడు సమాజం మేలుకోవాలి సమాజం ముందడుగు వేయాలి ఇలాంటి క్రూరమైన విషయాలు జరిగినప్పుడు వాటిని అరికట్టాలి.. అందరం కలిసి ఖండించాలి..

In reply to .

Thank you Sir.

In reply to .

థాంక్యూ మేడం గారు.

In reply to .

థాంక్యూ మేడం గారు.

డోరతి సినిమా చూశాను. చాలా బాగుంది. సినిమా చూసి, మీరు రాసింది మళ్ళీ చదివాను. లింగవివక్ష మీద సినిమా తీస్తూ, ఆ వివక్షని విడనాడకుండా ఉండటం చిత్రంగా అనిపించింది. ఆడపిల్లలా ఏడవకు అని కార్తీ సుబ్బు తో ఫ్లాష్ బ్యాక్ లో అనటాన్ని (ఆ కొండ మీద) – తనలో ఆడతనానికి గుర్తుగా చెప్పటం బాగా లేదు. ఇప్పటికీ స్కూల్స్ లో, కాలేజీల్లో అడ్మిషన్ ఫాం లో Male (or) Female ఆప్షన్లు మాత్రమే ఉన్నాయి చాలాచోట్ల. Other అనేది అప్పుడప్పుడు మాత్రమే కనిపిస్తుంది. నేను వెళ్తున్న బడుల లో ఇంకా అమ్మాయిల పేర్లు ఎర్ర పెన్ను తోనే రాస్తున్నారు. ఏమీ అనలేము.

నిస్సహాయత ఆవరించిన వేళ మీ వ్యాసం ఒక ఊరట.

చాలా మంచి వ్యాసం…పిల్లల్లో చాలా విషయాల్లో భయాలు అపోహాలు అభద్రతా భావం పొడచూపుతున్నాయి! పైగా రాజకీయాలు వీటినే పెంచి పోషిస్తున్నాయి‌. ప్రజాస్వామ్యం గొంతు నొక్కాలంటే హింస ప్రబలాలి! మన రాజకీయ పార్టీలలో ఉన్నవాళ్ళందరూ ఇదే ధోరణితో ఉన్నారు. దీనిని ప్రక్షాళన చేయకపోతే పోతే ఇవి తగ్గవు ఇంకా పెరుగుతాయి.

అవసరమైన ప్రశ్నలు వేశారు. 👌🙏

Nice sir👌

చాలా సూటిగా స్వచ్ఛంగా ఉన్న కవితలు.
ఈ యాంత్రిక నాగరికతకు దూరంగా ఉన్నారు కాబట్టి ఆయా రచయిత్రులు అంత హుందాగా, సూటిగా, సరళంగా, సహజంగా తమ రచనల్లో తమ భావాలను వ్యక్తపరిచారు.
వెరీ గుడ్ ప్రెసెంటేషన్.
నేను సారంగ ఇదే చదవడం. బాగా నిర్వహిస్తున్నారు.
బాడ్యులందరికీ అభినందనలు.

In reply to .

మీ ప్రోత్సాహకర వాక్యాలకు హృదయపూర్వక నమస్కారాలు.

బాగుంది. రచయితగా మీ ప్రయాణం సుదీర్ఘకాలం కొనసాగాలని కోరుకుంటున్నాను.

చాలా విలువైన పరిశోధనాత్మక వ్యాసం! తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో అంతగా చర్చకు రాని ఆదివాసీ, సంచార జాతుల జీవన చిత్రణను చారిత్రక ఆధారాలతో పరిచయం చేయడం అభినందనీయం. 1872లో వెలువడిన ‘శ్రీరంగరాజ చరిత్ర’ నుంచి నేటి సమకాలీన ఎరుకల, యానాదుల, సుగాలీల జీవన కథల వరకు సాగిన ఈ సాహిత్య ప్రయాణం ఎంతో ఆసక్తికరంగా ఉంది.
ముఖ్యంగా నరహరి గోపాలకృష్ణమశెట్టి, చింతా దీక్షితులు, డా. కేశవరెడ్డి, విఆర్ రాసాని, మునిశెట్టి గోవిందు, పలమనేరు బాలాజీ వంటి రచయితల సాహిత్య కృషిని ఒకే చోట ప్రస్తావించడం ద్వారా రాయలసీమ సాహిత్యంలో ఆదివాసీ అస్తిత్వ చిత్రణకు ఉన్న విస్తృతిని చక్కగా ఆవిష్కరించారు. గిరిజన, సంచార జాతుల జీవితాలను కేవలం కథావస్తువులుగా కాకుండా, వారి అస్తిత్వం, ఆత్మగౌరవం, భూమి హక్కులు, సామాజిక వివక్ష, జీవన సంఘర్షణల చారిత్రక పత్రాలుగా చూడాల్సిన అవసరాన్ని ఈ వ్యాసం గుర్తుచేస్తోంది.
ముఖ్యంగా చిత్తూరు జిల్లా రచయితల కృషికి తగిన స్థానం కల్పించడం ఆనందదాయకం. ఆదివాసీ, సంచార జాతుల సాహిత్యాన్ని మరింత విస్తృతంగా పరిశోధించి, అప్రసిద్ధ రచయితల రచనలను వెలికితీసి, తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో వారికి సముచిత స్థానం కల్పించాల్సిన అవసరం ఉంది.
ఇది కేవలం సాహిత్య చరిత్రను పరిచయం చేసే వ్యాసం మాత్రమే కాదు.. చరిత్ర లెక్కల్లోకి రాని సమూహాల జీవితాలను సాహిత్య చరిత్రలో నమోదు చేయాలనే ఒక గొప్ప సాహిత్య బాధ్యతను గుర్తుచేసే ప్రయత్నం. కెంగార మోహన్ గారికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
– భూక్యా గోపినాయక్

Nice one sir.

బాలాజీ గారు తల్లి జయమ్మ గారి చదువు ద్వారా పొందిన చైతన్యాన్ని ఒక జాతి సామూహిక చైతన్యంగా విస్తరించిన అద్భుతమైన వ్యాసమిది. ఎరుకల జీవితాల్లోని అణచివేతలు, అవమానాలు, అసమానతలను అక్షరాల్లో ఆవిష్కరిస్తూ, వారి ఆత్మగౌరవ పోరాటానికి గొంతుకగా నిలిచారు బాలాజీ గారు. వ్యక్తిగత అనుభవాన్ని సామాజిక వేదనగా, ఆ వేదనను మార్పు కోసం తపించే ఆశగా మలచిన తీరు హృదయాన్ని కదిలిస్తుంది. చీకటిలో మగ్గుతున్న జీవితాలకు అక్షరాల వెలుగును అందిస్తూ, తన జాతి చరిత్రను సాహిత్యంలో లిఖిస్తున్న బాలాజీ హృదయపూర్వక అభినందనలు.

Really good sir. Thank you

చాలా రోజుల తరవాత సుమనస్పతి తీసిన చిత్రంతో పాటు
చిత్రమైన మాట కూడా దొరికింది..ధన్యవాదాలు

Heart touching story ….

అద్భుతమైన ఆలోచనకు అంతకంటే అద్భుతమైన అక్షరరూపం! ఆదివాసీ, సంచార జాతుల జీవితాలను తెలుగు సాహిత్య ప్రధాన స్రవంతిలోకి తీసుకురావాలన్న సారంగ సంకల్పం నిజంగా అభినందనీయం. ఇప్పటివరకు సాహిత్య ప్రపంచం పెద్దగా పట్టించుకోని ఎన్నో అస్తిత్వాలు, అనుభవాలు, జీవన సంఘర్షణలు ఈ ప్రత్యేక సంచిక ద్వారా అక్షరరూపం దాల్చడం ఒక గొప్ప సాహిత్య చారిత్రక ప్రయత్నం.
ముఖ్యంగా అడవుల్లోనూ, తండాల్లోనూ, మారుమూల ప్రాంతాల్లోనూ జీవిస్తున్న మనుషుల జీవితాలను వారి గొంతుకల ద్వారానే సాహిత్యంలోకి తీసుకురావాలన్న మీ ఆలోచన ఎంతో విలువైనది. రచయితలతో పాటు క్షేత్రస్థాయిలో పనిచేస్తున్న ఆచరణ జీవులకు కూడా సమాన ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం ఈ ప్రయత్నానికి మరింత గౌరవాన్ని తెచ్చింది.
సంపాదకుడిగా అఫ్సర్ గారు చూపిన చొరవ, సమన్వయం, సాహిత్య దృక్పథం ప్రత్యేకంగా ప్రశంసించదగినవి. ఈ సంచిక వెనుక నిలిచిన రచయితలు, కవులు, చిత్రకారులు, ఛాయాచిత్రకారులు, పరిశోధకులు, క్షేత్రస్థాయి కార్యకర్తలు, సహకరించిన ప్రతి ఒక్కరికీ హృదయపూర్వక అభినందనలు.
అడవి నుంచి వినిపించే కేక అరణ్యరోదనంగా మిగిలిపోకూడదు.. అది సమాజపు చెవులకు చేరాలి, సాహిత్యపు గుండెల్లో ప్రతిధ్వనించాలి. అటువంటి గొప్ప బాధ్యతను చేపట్టిన సారంగ బృందానికి ప్రత్యేక అభినందనలు. ఈ ఒక్క సంచికతో ఆగకుండా ఆదివాసీ, సంచార జాతుల సాహిత్యానికి నిరంతర వేదికగా సారంగ నిలవాలని మనస్ఫూర్తిగా ఆకాంక్షిస్తున్నాను.
-భూక్యా గోపినాయక్

చక్కని కవిత
రెహానా ఈమాట లో రాయడం ఇదే మొదటిసారి అనుకొంటాను..
ఒక రెగ్యులర్ పాఠకునిగా ఆమెకు అభినందనలు..స్వాగతం

Nice

Thankyou very much Teja

In reply to .

Thankyou very much Teja

Love you VIMALA🌺no words

In reply to .

థాంక్యూ వెరీ మచ్ సర్

విద్యా సాగర్ గారి ఆదివాసీలతో బందం, వాళ్ళ తో మమేకం కావడం,వారి గురించి బాగ చదవడం, వ్రాయడం, ముఖ్యం గా కష్ట మైన ఇష్టం గా గిరిజనుల కవిత్యాన్ని అనువదించి వెలుగు లోకి తీసుకురావడం,
అభినంద నీయం.

“కృష్ణశాస్త్రి బాధ ప్రపంచానిది.. ప్రపంచపు బాధ శ్రీశ్రీది” అన్నట్లుగా
గురుతుల్య మిత్రులు మా చిన వీరభద్రుడు గారి సత్సకల్పం.. ప్రపంచ సత్సంకల్పమే మరి ఆ సత్సంకల్పాల సత్సంగ, సంగమం నా కుటీరం ( మన కుటీరం )
అనునిత్య సమాగమం జ్ఞానజ్యోతి ప్రకాశనం, ప్రపంచ తెలుగు జాతి వికసనం.

నా విశ్లేషణకు స్థానమిచ్చి ప్రోత్సాహం ఇస్తున్న అఫ్సర్ గారికి వారి టీమ్ కు ధన్యవాదాలు

Superb Jyo

In reply to .

హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు మాధవీ!

“థేమ్స్ కూడా చట్టప్రకారమే ప్రవహిస్తున్నచోట” this line hit me harder in Telugu than in English. What a line!

Loved the literary references, the poemsand your beautiful Telugu translations, Sir!

Reluctant గా లండన్ మహానగరాన్ని చూడటానికి వెళ్లి, చివరకు ఆ నగర సౌందర్యంలోనూ, అక్కడి మనుషుల జీవనోత్సాహంలోనూ మానవ జీవితపు ఆనందాన్ని కనుగొనడం ఎంత గొప్ప అనుభవం!!

In reply to .

ధన్యవాదాలు మాష్టారూ!

బాగుంది కవిత.
ఇది నాగజ్యోతి స్పెషల్.
అభినందనలు.

Thankyou Afser sir

మీరు రాసిన వ్యాసం వివరణాత్మకంగా ఉంది. ఏదో అక్కడికి వెళ్ళి డ్యూటీ చేసి వచ్చినట్టుగా కాకుండా,నాగరిక సమాజానికి దూరంగా బ్రతుకుతున్న కోయ జాతుల సంస్కృతి సంప్రదాయాలను రికార్డు చేయడం రచయితగా మీరు అభినందనీయులు.ఇలాంటి అంశాలు పుస్తక రూపంలో వేస్తే బాగుంటుంది.మీ నుండి అది ఆశించవచ్చా?మరోసారి మీకు అభినందనలు.
……..9866252002

మీ….యాత్ర 8చాలాఅధ్భుతంగాఉంది….మీఅనువాదము ఎర్రలిఖితములు….రెండు,మూడుసార్లుచదువవలసివచ్చింది…..కొన్నిచోట్లతీవ్రభావోద్వేగానికిలోనయ్యాను….మీరుచూసిన…రాసినప్రతీదానికీ……,మరోటిజోడించడం……..పోలికలు….నాకుచాలానచ్చింది.అన్నీరెండుసార్లుపైనచదివి…..ఓతెలీనితన్మయత్వానికిలోనయ్యాను….నమస్కారములతో.

వచన ప్రవాహం గొప్ప కవితగా అయిన తీరు అద్భుతం. మీ కవిత్వం చదువుతూ పెరిగినందుకు. మీరు చల్రాఆ లోతుగా రాస్తున్న కాలం లో ఉన్నందుకు కొంచం గర్వం గా ఉంది.

బాగుంది జగదీష్. అన్ని ఆదివాసీ తెగల వేదన ఒక్కటే.

ధన్యవాదాలు అఫ్సర్ గారు, విల్సన్ రావు గారు.

ఎక్స్లెంట్…కీప్ గోయింగ్…గుడ్ రైట్ అప్

ఆద్యంత్గం ఎన్నెన్నో మనసుని తాకే అక్షర ఝరులు

excellent

చాలా బాగుంది కవిత

Poem of kasula is very nice and effective

No words to thank you Sir for bringing this revelation to us. Thank you🙏

In reply to .

ఏదైనా ఒక కొత్త ప్రాంతానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడి మ్యూజియంలు, ఆర్ట్ గ్యాలరీలు, పార్కులు మనకు ఆ ప్రదేశం గురించి తెలుసుకోవడానికి చాలా తలుపులు తెరుస్తాయి.

ఈ పోస్ట్ చదువుతుంటే, ఇటువంటి ఆర్ట్ గ్యాలరీలకు మీ వంటి కళాకారులు, సాహిత్యాభిమానులు దర్శించినప్పుడే నిజమైన సార్థకత చేకూరుతుందనిపించింది.

With your deep and wide ranging appreciation of art, literature, and life, I imagine these exhibitions must have offered you many new and enriching experiences. Not surprising that the Brit lady identified that and asked for your insights. 🙏🏽

ఒక్కో వర్గనికి ఒక్కో పండుగ అలాగే సాహిత్యం అనబడే వర్గనికి ఇలాంటివే అసలు పండుగలు. సమూహ కార్యవర్గ సమష్టికి అభినందనలు.
అన్నీ బానే ఉన్నాయి గాని చివర్లో యువ కవుల సమ్మేళనం, GEN-Z కవిత్వం అని పెట్టారు ఇది కూడా బాగుంది కానీ అందులో GEN-Z కానీ వారే సగం మంది ఉన్నారు అదేంటో అర్దం కాలేదు. అట్లా ఎట్లా అంటారు. అలాంటప్పుడు కవి సమ్మేళనం అంటే సరిపోతుంది కదా. లేకపోతే అది మపటికి ఇది పొద్దటికి పెట్టాల్సింది. ఆ కవుల సమూహంలో చివరి యువకవి పేరు బాగుంది. ఏదైతేనేం మంచి విషయం. జీవితంలో కరివేపాకు లేని పోపు కూడా చూశాను ఇదేంతా.

అద్భుతమైన కథ, కథనం,భాష,కానుక.శుభాకాంక్షలు

చక్కని వ్యాసం. అసిమోవ్ కథల ఆధారంగా మీరు చేసిన శాస్త్రీయ విక్షణ అభినందనీయం.

సైన్స్, సైంటిఫిక్ థింకింగ్ కు స్వేచ్ఛ ఎంత అవసరమో, దానిపై మనిషి కంట్రోల్ కూడా అంతే అవసరం. అంతిమంగా నిర్ణయం తీసుకోవలసింది మనిషి, మనీషే.

ఏఐ ఎంత శక్తిమంతంగా మారుతుందన్నదానికంటే, ఆ శక్తిని ఉపయోగించే మనిషికి ఎంత వివేకం ఉందన్నదే అసలు ప్రశ్న. సాంకేతికతను సృష్టించడం మనిషి మేధస్సుకు నిదర్శనమైతే, దానికి హద్దులు విధించడం అతని విజ్ఞతకు నిదర్శనం. లాభాల కోసం పరుగెత్తే క్రమంలో మానవాళి భవిష్యత్తునే పణంగా పెట్టకూడదు. అభివృద్ధి మనిషి చేతుల్లో ఉండాలి కానీ, మనిషి మనుగడే అభివృద్ధికి మూల్యం కాకూడదు. చాలా ఆలోచింపజేసే వ్యాసం 👏

In reply to .

చాలా సంతోషం.ధన్యవాదాలు మాస్టారూ!

నమస్కారములు….మీబ్రాడ్ఫర్డుయాత్రచాలాఅద్భుతంగాఉంది….ఫొటోగ్రఫీలోఇంతఉన్నదాఅనిపించింది…….ఆఖరిపేరాలోమీరుపొందినఅనుభూతి…..ఆలైన్లలోపొందుపరచడం….మీవివరణలు….మాకుమధురానిభూతినికలిగించాయి…..ఆవూహలు….రెక్కలగుర్రంమాకుఎప్పుడైనాకలలో…..కలగంటే….!

In reply to .

Thank you for introducing this. I will see the movie. Thank you.

In reply to .

Thank you so much Madhavi!

The Yorkshire countryside you describe reminded me of the setting in James Herriot’s ‘All Creatures Great and Small’, Sir. The green pastures, grazing sheep, rolling hills and old English villages.

Wherever you travel, it is beyond just sightseeing. You really immerse yourself in that place, exploring its past and present, its people, culture, art, history and music, without overlooking its less pleasant realities. Such a complete experience!

Thank you for this wonderful series on your travels through England, sir.

కవిత్వం వచనంలో ఉండడంలో తప్పేం లేదు,
వచన కవిత్వానికి కొదువే లేదు,
కానీ రాసిందంత కవిత్వం అన్నారు చూడు అదే అక్కడే అసలు చిక్కు.
తాతకి కవిత్వం అబ్బిందని మనవరాలికి కూడా అబ్బిందనుకోవడం నిజానికి మా తప్పు,
తప్పు, తప్పు తప్పు అసలు తప్పు చేయకపోవడమే పెద్ద తప్పు . – ఆత్రేయ ( అనుకుంటా )
నిజం యీ కవిత బాగుంది కవిత గారు.

నమస్కారములు….నాహ్రుదయాన్నిఅత్తుకున్నాయిమీయాత్రావిశేషాలు….చాలాఆనందంఅనిపించింది.,….కానీఅక్కాచెల్లెళ్ళుజీవితంచాలాభాధఅనిపించింది…..

నమస్కారములు….నాహ్రుదయాన్నిఅత్తుకున్నాయిమీయాత్రావిశేషాలు….చాలాఆనందంఅనిపించింది.,….కానీఅక్కాచెల్లెళ్ళుజీవితంచాలాభాధఅనిపించింది…..

This is last year result 2025

Yours

Veereswara Rao Moola #4-1-46/D,Opp:Malyadri Towers, Bhoopayya Street, Amalapuram-533201 EGDT,Andhra Pradesh

Email : ;veeruwrite65@gmail.com Ph:9494746228

A statement, an asertion and an unique poetic voice

In reply to .

It’s wrong. It was made a state some 40 years back. But border districts are practically under the control of center due to border disputes.

ఇండియా, చైనా దేశాల మధ్య వివాదాస్పద ప్రాంతంగా ఉన్న అరుణాచల్ ప్రదేశ్, కేంద్ర పాలిత ప్రాంతంగా ఉన్నది.

సర్ ఒక్క సరి ఈ వాక్యం చెక్ చేయగలరు!

మనిషిచేతుల్లో ఉన్నదీ, చేతుల్లో లేనిదీ అతని జీవితాన్నీ, భవితవ్యాన్నీ నిర్ణయించడం.

In reply to .

ధన్యవాదాలు మాస్టారూ!

నమస్కారము …..ఇంచుమించుగామనంచదువుకునేరోజులలోదాస్కేపిటల్,డికెన్సురచనలు,మార్క్సు,తదితరులు రచనలు,హిస్టరీఓSUBJECT అవడంవలనచదవగలిగాం..మార్గరేట్ధాచర్,గోర్భచేవ్, గుప్పిడువిప్పితమదేశాలఅసలైనప్రజాస్వామ్యంగూర్చి తెలియచేయడానికిచాలాధైర్యంచేయడానికిఎంతమనపడ్డారో……ఈడిపస్రెక్సు…(రెండూ)నాకు చాలా నచ్చింది.మీఈప్రయాణంమరికొంతచరిత్రసూక్ష్మంగాతెలియచేసినందుకుధన్యవాదములు.

In reply to .

అనువాదం గురించి మీరు చెప్పిన మాటలకు హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు సార్! మీ శుభాకాంక్షలు ఫలించాలని కోరుకుంటున్నాను.

మీ మాంఛెస్టర్ పర్యటనానుభవాల ప్రస్తావన విజ్ఞాన పూర్వకంగా ఉంది. మూలం , అనువాదం కవలల్లాగా ఉన్నాయి. ఏ భాషనుండి ఏభాషలోకి అనువాదమో మీరు చెబితే కాని తెలియదు. రాబోయే తరానికి మార్గదర్శకంగా సాగిన చర్చలు ఆలోచనాత్మకంగా ఉన్నాయి. మీరు ఇంకా అనేక దేశాలు పర్యటించాలని నా ప్రగాఢ వాంఛ. అభినందనలు.

Jai gadder ji
Great person— but in last few years —his movements — talks —actions. Are wrong
Rangu—ruchi -Vasana — poguttukoni ???

“మిణుగురు పూలు” చిన్ని పుస్తకం అన్నారు మీరు – కానీ గొప్ప చిన్ని పుస్తమనిపంచింది మీ పుస్తకపరిచయం చదివాక.

అంతటిలో ఈ మాటలు నాకు బోల్డంత నచ్చాయి “ మనల్ని మనం దిద్దుకుంటూ మరింతగా అలంకరించుకోవడమే జీవితం. ముందు మొదలెట్టాలి. మొదలెడితేనే కదా తప్పో ఒప్పో తెలిసేది”

మీకు బోల్డన్ని thanks అండి , శ్రీనివాస మూర్తి గారు 🙏

In reply to .

Thank you sir

In reply to .

ధన్యవాదాలు మాష్టారూ!

మీ……ఇంగ్లండ్యాత్రమేముచదువుకున్నకాలేజీలు…..యూనివర్సటీలనుగుర్తుచేసాయి….మేముఇంగ్లండ్యాత్రచేసినట్టుగానేఉంది…..మాంచెష్టరు….ఓఅనుభూతి….చర్చిపలుకులు….పిలుపులు…ఆలోచించేవిగానేఉన్నాయి.

In reply to .

అవును. ఆ మనుషుల ఔదార్యం వాళ్ళ సంస్కృతిలో, సంస్కారంలో, నాగరికతలో ఒక భాగం కావడం నన్ను చాలా ఆశ్చర్యపరిచింది.

In reply to .

ధన్యవాదాలు రమేష్!

బతుకమ్మ డెస్క్ లో పనిచేస్తున్నప్పుడు ఒక సబ్ ఎడిటర్ చక్కటి ప్రశ్న వేశారన్న.

ఎవరినైనా ఇంటర్వ్యూ చేయడానికి వెళ్లాల్సి వచ్చినప్పుడు వారికి మన వివరాలు చెప్పిందాన్ని బట్టి స్పందిస్తారు. పాత్రికేయుడి, పేరు ( చాలాసార్లు అది కులం జాడను పట్టిస్తుంది కనుక), హోదా, పత్రిక ప్రతిష్టను బట్టి స్పందిస్తారు. చిన్న పత్రికలకు ఒక రీతిలో పెద్ద పత్రికలకు మరో పద్ధతిలో స్పందిస్తూ ఉంటారు. అసలు విలేఖరి కాకుండా ఒక మనిషిగా ఇంకొక మనిషితో ఏ ప్రయోజనం సాకు లేకుండా లేకుండా హృదయపూర్వకంగా సంభాషించాలంటే మన దగ్గర అసంభవం కదా” అన్నారు. ఆ ప్రశ్న నన్ను ఎప్పటికీ వెంటాడుతూ ఉంటుంది.

ఒక మనిషి మరొక మనిషితో నెరిపే సంబంధ బాంధవ్యాల్లో దేశం ప్రాంతం కులం మతం ఆర్థిక స్తోమత – ఇవన్నీ ముఖ్యమవుతాయి. అలాంటిది మొదటి ప్రపంచానికి చెందిన నాగరిక దేశమైన ఇంగ్లాండ్ తృతీయ ప్రపంచమైన భారతం మధ్య పోల్చలేనంతటి అగాధం ఉండడం ఆశ్చర్యమేమీ కాదు. అక్కడి మనుషులు ఇక్కడి మనుషుల మధ్య తారతమ్యం సానుకూల విషయమే అయినప్పటికీ అది విపరీతమే అనే అనుకుంటాను. ఒక సివిల్ సొసైటీకి ఇంకా పౌరుడిగా అన్న సంగతి పక్కన పెట్టండి, కనీసం సాటి మనిషిగానే గుర్తింపు, గౌరవం లేని వాడికి మధ్య ప్రవర్తన రీతిల్లో తేడా ఎంత ఎంత వైవిధ్యంగా ఉంటుందో!

మీరు అక్కడి మనుషుల సంస్కారం గురించి, ఔదార్యం గురించి, అది సామూహిక చేతనగానే మీకు కనిపించినందున, ఆ విషయాలు ప్రస్తావించినప్పుడు ఈ విషయం బాధగా గుర్తొచ్చింది.

This is an excellent piece of writing which gives people a wealth of information about Madras Province and the persons who gleaned it. Many thanks!

‌కి స్పందనగా.

చాలా పెద్ద పొరపాటును ఎత్తిచూపారు. ఇప్పుడే సవరించడం జరిగింది. మీకు శతథాః ధన్యవాదాలు.

ఆ చివరి క్షణాన ఈ విదంగా అనుకుని ఉంటాడు “నేను బ్రతకాలని ఉద్యమం లోకి రాలేదు..ఈ రాజ్యాన్ని బ్రతికించాలి అని వచ్చా..ఈరోజు ఈ రాజ్యమే నన్ను చంపేస్తుంది కానీ..నేను అన్నిటికీ సిద్ధం అయ్యే ఉన్న “అని నవ్వి ఉంటాడు

అద్భుత రసదృశ్యం ఆవిష్కరించారు

సుప్తశిల – నాటక పుస్తకం చదవాలని వుంది. కానీ లోడ్ అవ్వడం లేదు.

ఈ ఆత్మహత్య బహుశా మెల్లగా చచ్చిపోతున్న సమాజంలో ఉండబట్టలేక చేసుకున్నట్టు ఉంది! పునరావాసం కూడా ఒక జైలే! వ్యాసంలో చెప్పినట్టు తానేమనుకుంటుందో ఒప్పించగలిగే రాజ్యం చెర ఉండడం ఆయుధంతో ఇన్ని రోజులు తాను కోరుకున్న జీవితాన్ని స్వేఛ్ఛ గా ఉండడం మధ్య వైరుధ్యం అతన్ని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసి ఉంటుంది.

మంచి మాట చెప్పారండి. అయితే కేవలం రచయిత మాత్రమే కాదు మనమందరం కూడా మాదిగలు కావాలి. అట్టడుగున ఉన్న మాదిగలు కావడమంటే మానవీయ మనుషులుగా బ్రతకడం. బ్రాహ్మణీయ హిందుత్వ సమాజాన్ని మానవీకరించాలంటే మడి రాజకీయాలను ధ్వంసం చేసి సమాజాన్ని మాదిగీకరించాలి!

Nice Poetry

ఈ కొలిమి సంపాదకులకు ఎన్నిసార్లు చెప్పినా ఇంతే, మంచి వ్యాసాన్ని కూడా కూని చేయగలరు. రచయిత ఒక వ్యాసం పంపినప్పుడు కనీసం చదివి అక్షర దోషాలు వాక్యాలు చదివి సరి చేయాలనే దిక్కుమాలిన అనారోగ్య లక్షణం లేనే లేదు. పై వ్యాసం మొత్తం ఇంతే.

Samsmaranaa ?

very nice

Reading Telugu poetry like “రాజూ, అతని సామ్రాజ్యం” (Raju and His Empire) on Kolimi offers such a poignant, evocative look into social reality, literature, and human emotion! When stepping away from literary reflections, poetry analysis, and thought-provoking cultural essays to reset the mind, hopping onto Daily Red Pokémon in my browser is my favorite nostalgic way to unwind. Beautiful literary piece on Kolimi!

అశోక్ కుంబము గారు, తక్షణమే మీరు మీ పేరులో మాదిగ ను జోడించండి. అవసరమైతే మన దేశం వచ్చి గెజెట్ నోటిఫికేషన్ ద్వారా మీ పేరును అశోక్ మాదిగ కుంబము గా మార్చుకోండి. మాదిగల ఆత్మగౌరవ పతాకను అమెరికాలో ఎగురవేయండి. అలాగే అమెరికా అధ్యక్షుడు డోనాల్డ్ ట్రంప్ ప్రపంచ మానవాళి పై చేస్తున్న ఆగడాలను నిరసిస్తూ అమెరికాలోని ప్రజాస్వామ్య వాదులను కూడగట్టి ఒక ఉద్యమాన్ని నిర్వహించండి.

చాలా బాగా చెప్పారు. దౌర్భాగ్యం .

మతం బట్టిన మనిషి ఎలా మారిపోతాడో కళ్ళకుకట్టినట్లు చెప్పిన కథ.
ఉర్దూ లో సాగిన సంభాషణలు కథా గమనానికి జీవం పోసాయి.
ముందు ఆడవాళ్ళలో మొదలైన చైతన్యం మతం లో మునిగిన మగవాణ్ని కూడా లేపుతుంది, ఒక చిన్న ఆశ.
మంచి కథ రాసిన తమ్ముడు స్కై బాబా కి అభినందనలు

పద్మా, నేను ఈ సినిమా కోసం వెతుకుతున్నాను. ఎక్కడ చూశారు?

మంచి పరిచయం. భావోద్వేగాలు లేని చర్చ అవసరం.

కానేశ్వరి ఆంటీ లేని లోటు లోటే.
ఆమె సుతిమెత్తని మనసు ఏనాడూ ఎవరినీ దూషించలేదు – తనకు నష్టం జరిగినా సరే!
అందరినీ ప్రేమగా పలుకరించే నైజం.
విశాఖలో ఆమె పురుడు పోసిన తల్లులు తమ పిల్లలకి ఆమె పేరు పెట్టుకునేవారు.
మా పద్మిని కేన్సర్ చికిత్స గురించి ఎప్పటికప్పుడు వాకబు చేసి సలహాలు ఇచ్చేవారు.
విశాఖలో ఆమె మిత్ర బృందంలో డాక్టర్ జవహర్, డాక్టర్ వసుంధర ( నటి గౌతమి తల్లి ), మా అమ్మ కృష్ణాబాయి ముఖ్యులు. ఆర్టిస్టు చిన్నారావు, బంగోరే తరచుగా ఈ బృందంలో చేరేవారు.
ఇంజనీరింగ్ కాలేజీ కోటేశ్వరరావు గారి కుటుంబం తరువాత ఆమె అభిమానుల్లో చేరారు.
ఎటు వెళ్ళినా పరిమళం వెదజల్లే గుణం ఆంటీది. ఆర్మీ ఆసుపత్రిలో ఆమె వల్ల సేదతీరిన వారు కోకొల్లలు.
ఆ తరం ప్రేమలు , అభిమానాలు ఇప్పుడు కరువు. ఏదైనా ప్రయోజనం వుంటేనే మన చుట్టూ మనుషులు చేరడం బాధిస్తుంది.
ఎన్నో విషయాలు చెప్పగలిగిన అమ్మ మరుపులోకి వెళ్ళిపోతోంది .
కానీ కామేశ్వరి ఆంటీ మెత్తని స్వభావం, ప్రకృతి పై ప్రేమ, పరిచయస్తులందరిపై చూపే ఆప్యాయత ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోతాయి.
ఆమె ఒక సుగంధం . ఆమె ఒక మైమరపు. ఆమె ఒక లాలన. ఆమె ఒక స్వాంతన. ఆమె ఒక స్నేహపు తెమ్మెర. ఆమె ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోయే తీపి జ్ఞాపకం!

Keshava garu — nice one
80 years independence —still
Nothing changed

In reply to .

Thank U so much!

In reply to .

ఏయ్ రమా, గారూ ఏమిటి? మర్చిపోయావా? అవును థాంక్యూ రా !

In reply to .

మీరు చెప్పింది అక్షరాలా నిజం దిలీప్ గారూ, “అభ్యుదయవాదులు, విప్లవకారులు, ఆధునిక వాదులు అని చెప్పుకునే వారికి సైతం ఇబ్బందే.” కబుర్లు చెప్తూనే ఉంటారు. ఒక సమయంలో నేను ఇతరుల కంటే గొప్ప అనుకున్నప్పుడు ఇక చెప్పలేనంత Hierarchy మొదలవుతుంది. ఆమె వ్యక్తిత్వం గురించి చెప్పడానికి ఒకరిద్దరు తప్ప ఎవరూ లేరు. ఉన్నవారికి మతిమరుపు. ఆమెను సరిగా ఆవిష్కరించేవారే లేరు. నాతో “నేను చాలా రోజులు బతికేస్తానురా అమ్మడూ” అనేవారు. నేనైనా శ్రద్ధగా ఉండి ఏడ్చింది లేదు. ప్రస్తుతానికి అదే దిగుల్లో ఉన్నా , కొంచెం తెప్పరిల్లాక గుర్తు తెచ్చుకుని రాయడానికి ప్రయత్నిస్తా! ఒక్కటి మాత్రం నిజం,శ్రీ శ్రీ అన్నట్లు “వాన కురిస్తే , మెరుపు మెరిస్తే అవి నాకోసమే అన్నట్లు ఎప్పుడూ ఉరకలేసే స్వభావం!

సుజాత గారూ
థాంక్స్
2023 లోనండి

నాటి జీవనవిధానాన్ని కళ్లకు కట్టినట్టుగా అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు. 👏

బాగా రాశారు

కవిత్వంలో నీదైన ఉనికిని చాటుకుంటున్నావ్
పేరు చూడకుండా కవిత్వం చదివితే, ఇది కేశవ్ కవిత్వం అని చెప్పొచ్చు. కవితలో వర్తమానం ప్రతిఫలించింది.. బాగుంది.

నడకను కేవలం ప్రయాణంగా కాకుండా, అస్తిత్వం కోసం సాగించే పోరాటంగా చిత్రించిన కవిత ఇది. అధికార నిర్బంధాల మధ్య కూడా స్వేచ్ఛ, మానవ గౌరవం, ప్రజాస్వామ్య హక్కుల కోసం ప్రజల అడుగులు ఆగవని కవి కేశవకుమార్ అక్షరాలతో అద్భుతంగా ఆవిష్కరించారు.

వ్యాసం చాలా బాగుంది శివలక్ష్మి గారూ. ఒక అసాధారణ వ్యక్తి గురించి తెలుసుకున్నాం. స్వేఛ్ఛ అనగానే చాలా మంది బాధ్యత లేకుండా ఉండటం అనుకుంటారు కానీ స్వేచ్ఛగా బ్రతకటం లోనే ఎక్కువ బాధ్యత కావాలి
చాలా ధైర్యం ఉండాలి.

కవిత బాగుంది కేశవా!నీ డిక్షన్ లో ప్రత్యేకత ఉంది. అభినందనలు

అవును… చలాన్ని అర్ధం చేసుకోవడం ఆచరించడం అందరికి సాధ్యమయ్యే పని కాదు. స్వేచ్ఛను స్వేచ్ఛగా ఆవాహన చేసుకోవడం, నిజజీవితంలో స్వేచ్ఛగా గడపడం సాహసంతో చేయాల్సిన పనులు. ఇటీవల ఎక్కడనో డాక్టర్ అని ,చలం కోడ్స్ తో ఆమె గురించి రాసారని విన్నాను కానీ ఆమె ఈ అసలైన చలం అని చదివాక మనసు ఉప్పొంగింది.

చాలామంది చలం రాసినట్టు ఉంటారా అని ప్రశ్నిస్తారు. అసలు ఈ ప్రపంచంలో ఏ సిద్ధాంతం అయినా ముందే ఉన్నదా. ఇట్లా ఉండాలనుకుని కదా రాసింది. మరి వాటిలో లేని ఇబ్బంది చలం పాత్రల వరకే ఎందుకు అంటే… స్త్రీ పురుషుల సమానత్వం, మనుషులు స్వేచ్ఛగా కలసి ఉండటం అనేది ఇంకా ఈ సమాజానికి ఇబ్బందిగా కలిగించే విషయం. అభ్యుదయవాదులు, విప్లవకారులు, ఆధునిక వాదులు చెప్పుకునే వారికి సైతం ఇబ్బందే. పైగా వీరు ధరించే అనేది నాగరికత ఒక ముసుగు. అంతే. అంతే…

Wow

అత్త పౌరుషపు ఆవేశాన్ని పట్టినావు,
కోడలి కంటి నీటి మౌనాన్ని పిండినావు!
ఎర్రమార్కమ్మ నెత్తురు బొట్టుతో నమ్మకాన్ని చూపించినావు,
దవాఖాన నర్సుల కోపంలో నిజాల్ని నిలిపినావు!

​తండా బతుకు చిత్రం నీ కథలో మెరిసింది,
ప్రతి మాటలో పల్లె భాష పలకరించి పరిమళించింది!
భయము, భక్తి, మనవడి ప్రేమానురాగాలు కలగలిసి,
‘తేజు’ నవ్వుల్లో ముగిసిన కథ మనసును తాకింది!

​మట్టి వాసనతో కథలు అల్లే ఓ నేస్తమా…
నీ కలం నుండి మరిన్ని అద్భుతాలు రావాలని,
నీ అక్షర ప్రయాణం నిరంతరం సాగాలని
హృదయపూర్వక అభినందనలు! 💐✨
—రమేష్ నాయక్….

In reply to .

మీ హోరు సభ్యులు,మీదు మిక్కిలి ప్రపంచ. తెలుగు విమర్శా చక్రవర్తియూ,తెలుగు కవిత్వాన్ని బతికిస్తున్న ఏకైక సాహితీవేత్త సుంకర గోపాలయ్య గారి సలహాలు తీసుకుని ఉంటే బాగుండును.

ఇక్కడ ఈ ప్రస్తావన అవసరం లేదు అనుకుంటానుసార్
మీరు నాకు పరిచయం లేదు

నేను ఎక్కడా ఇలాంటివి చెప్పుకోలేదు.
ఎవరైనా ఇట్లా అనుకోవాలని చెప్పింది లేదు. ఆశించింది లేదు

నమస్తే మేడమ్,
ఆనంద్ బక్షి పుస్తకంపై నిష్పాక్షిక సమీక్ష వ్రాసినందుకు ధన్యవాదాలు.
అయితే పుస్తకంలోని పేజీలన్నీ సరిగానే ఉన్నాయి.
బహుశా మీకు పంపిన కాపీలో ఏమైనా మిస్ అయ్యాయేమో. నా దగ్గర ఉన్న ఇతర ప్రతులలో పేజీలు మిస్ అవలేదు.
ధన్యవాదాలు
సోమ శంకర్ కొల్లూరి

సుఖాంతమైన కథను కూడా బరువుగా చెప్పారు. కధానాయకుని నిజాయితీ సౌహార్డ్రమూ కధ పొడుగునా పరిమళిన్చింది.ఆయన ఆకలితో పడుకుంటే చదువుతున్న పాఠకుడికి ఆ ఆకలిబాధ తెలుస్తుంది.బహుశా వాస్తవాన్ని ప్రతిబింభించే ఏ కథ అయినా జీవితమంతా బరువుగానూ ఉంటుంది!చేయితీరిగిన కథకునికి నమస్కారం!

చాలా బాగా రాసారండీ. ఎప్పుడు వెళ్ళారు? అక్టోబరు 30‌ అంటే కన్‌ఫ్యూస్ అయాను. అందుకని.

తండాను సందర్శించాలనే కోరిక ఉండేది. కానీ మీ రచనల ద్వారా తండాను అనుభూతి చెందే అవకాశం కలిగింది. నా కోరికను మీ అక్షరాల ద్వారా కొంతవరకు నెరవేర్చినందుకు ధన్యవాదాలు శ్రీకాంత్.

పిల్లలు ఫోన్లకు అతుక్కుపోకుండా పొలాల్లో ఆడుకుంటూ గడిపిన అందమైన రోజుల నుంచి, ఎర్రమార్కమ్మ అనే మూఢనమ్మకం, ఆ నమ్మకాలను విశ్వసించే చిల్కి (దాది) పాత్ర వరకు… మీ రచనలు తండా జీవితంలోని ఎన్నో కోణాలను కళ్లకు కడుతున్నాయి.

అన్నింటికంటే బాధ కలిగించే విషయం — **ఒక ఆసుపత్రికి చేరుకోవాలంటే మూడు గంటల ప్రయాణం చేయాల్సిన పరిస్థితి.** మీ రచనలు తండా అందాలను మాత్రమే కాదు, అక్కడి ప్రజలు ఎదుర్కొంటున్న కష్టాలను కూడా మన కళ్లముందు నిలుపుతున్నాయి.

**మన శ్రీకాంత్ కూడా ఒకరోజు శ్రీశ్రీలా తన అక్షరాలతో సమాజంలోని వాస్తవాలను ఆవిష్కరించి, ప్రజల్లో ఆలోచనలను రగిలించి, మార్పుకు స్ఫూర్తిగా నిలవాలని కోరుకుంటున్నాను!**

excellent sir

శ్రీరామ్ గారూ…
మీరు ప్రస్తావించిన అంశాలు కొంత వరకూ సరైనవే గాని మొత్తము కాదు.ముఖుంగా ఉండవచ్చులు అన్ని ఎందుకు ? ఆయన ఎలాంటి వారయినా కానీయండి.పోయి పదేళ్ళయి పోయింది కదా.ఇప్పుడు వీలయితే ప్రస్తుతించాలి లేదా ఊరుకోవాలి గాని ఇలా లోపాలను ఎత్తి చూపడము సరికాదు.

మీ హోరు సభ్యులు,మీదు మిక్కిలి ప్రపంచ. తెలుగు విమర్శా చక్రవర్తియూ,తెలుగు కవిత్వాన్ని బతికిస్తున్న ఏకైక సాహితీవేత్త సుంకర గోపాలయ్య గారి సలహాలు తీసుకుని ఉంటే బాగుండును.

AK GARU
I KNOW U R A GREAT WRITER—THIS SATIRE IS NOT GREAT. SO CONFUSING
80YEARS INDEPENDENCE —INDIA LO DEMOCRACY. UNDHAA. SIR / GANDHI SELECTED PRIMEMINISTER — NEHRU —NOT ELECTED -OUR DEMOCRACY IS A JOKE

This story should reach to people like Raghu.. so that they realise how India is being made into a dictatorship.
Thank you Sanjay khan for this futuristic story. Waiting for more.

‌కి స్పందనగా.

‌కి స్పందనగా.

ధన్యవాదాలు. ఈ లంకెను ప్రకటనలో జతపర్చాముః

ఆగ్రహం కలంలో దుంకింది దున్నింది

Darvis.. sir
Expressed u r anger —needs revenge
But no end to this
Nice one

Either click on the above or type into browser URL field.

‌కి స్పందనగా.

did not understand the question? would like to know the context.

‌కి స్పందనగా.

Is there any last list Or this is last list?

As usual, another interesting installment.

It is fascinating to read about how it took years of struggle, for these discoveries. We read this in a few pages in scince texts in earlier classes(and miss the point). That(text book matter) does not do justice to the subject. That seems to be a reason why text book does not enthuse a child, because it talks about the victories but not struggles/trials/mis-steps.

The article is like an experienced scientist, explaining nuances to a newbie. Interesting to read the number of issues faced and how they were overcome innovatively, in the process of scientific discovery.

Thanks, Rao garu.

Capital punishment — is wrong —it is a big crime
Ban it —save human rights

‘కల్పిత నాయకుడు’ పుస్తకాన్ని బహిష్కరించాలని భావించినవారే గతంలో సమాజంలోని ఒక వర్గాన్ని ఉదాహరణకు కోమట్లను/ బ్రాహ్మణులను ‘నిందిస్తూ’ (నేను ‘విమర్శిస్తూ’ అనలేదు) రాసిన పుస్తకాలను భావప్రకటనా స్వేచ్ఛ పేరుతో సమర్థించారు. ఈ హిపోక్రసీ మాత్రం క్షమించరానిది.

How can we submit stories in Google forms when the image doesnt allow to reach the URL?

శుభసంధ్య. మహొదయా, నా అభిమాన కవి, శ్రీనాధ మహాకవి గురించి ఎన్నో విషయాలను ఈ టపా ద్వారా తెలుసుకున్నాను. ధన్యోస్మి. ఇట్లాగే మరిన్ని విషయాలను మాలాంటి వారికోసం అందిస్తారని వేడుకొంటూ
మహేశ్వరం రాజేంద్ర ప్రసాద్, భాగ్యనగరం

డా.జె.రవీంద్రనాథ్ గారికి నమస్కారాలు, ప్రతినెల మీరు సమీక్ష రూపంలో మాకు ఆంగ్ల సాహిత్యాన్ని పరిచయం చేస్తున్నందుకు మీకు కృతజ్ఞతలు. మంచి మంచి పుస్తకాలను , వాటి సారాంశాని చక్కగా వివరిస్తున్నారు.

నానమ్మఅంటూ మీరు రాసిన కవిత చాలా చక్కగా ఉంది.

శతజయంతి పురస్కరించుకుని నాటి నేటి నటీమణి , బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి అయిన భానుమతి రామకృష్ణ గురించి రాసిన సంపాదకీయం చాలా బాగుంది.
ఈ మధ్య కాలంలో చాల మందికి శత జయంతి ఘనంగా జారిగాయి, కానీ ఎందుకనో భానుమతి గారిని విస్మరించారు. కనీసం మీ విహంగ లోనైనా ముఖ చిత్రంగా వేసి సంపాదకీయంలో ఆమెను తలుచుని సుముచిత గౌరవం యిచ్చారు. మీ పత్రిక యాజమాన్యానికి ధన్యవాదాలు.

అవును ఈ ‘లెన్కషేర్’ మిల్లులు చేసిన దాడి మన దేseపు మూలాలనే దెబ్బతీసింది.ఆ కాలంలో లక్షల మంది వారి వృత్తులు వదిలి గతిలేక సుదూర తీరాలకి వలసలు పోయిన మాట వాస్తవమే.ఇప్పటికీ ఎన్నో తరాలు గడచినా వారి ఇళ్లల్లో తెలుగు ప్రత్యేక యాసతో వినబడుతుంది (మారిషస్, అనిరుద్ జగన్నాద్ పూర్వులు ఆలా వచ్చిన వారే).మన తెలుగు ప్రఖ్యాత నటులు ఒకరు అలానే బర్మా లోనే పుట్టారు.అప్పట్లోనే ౩౦ లక్షల పైగా సౌతిండియాన్స్ ఒక్క ‘బర్మా’ లోనే ఉండేవారు.బొల్లోజు బాబా వారి చక్కని తెలుగు నుడికారానికి కృతజ్ఞతలు.

ఒక పత్రిక “దీన్ని మా పత్రికలో ప్రచురించం” అనడానికీ, ప్రభుత్వం “దీన్ని ఎక్కడా ప్రచురించకూడదు” అనడానికీ మధ్య హస్తిమశకాంతరమంత తేడా ఉంది. మొదటిది ఒక వేదికను నిరాకరించడం మాత్రమే; రెండోది వ్యక్తీకరణకే అడ్డుకట్ట వేయడం. భావప్రకటన స్వేచ్ఛపై చర్చల్లో ఈ రెండింటినీ ఒకటిగా చూడటం ఆ మౌలికమైన తేడాను విస్మరించడమే.

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

‌కి స్పందనగా.

Hi,

Thankyou !

Best regards ViBaa

‌కి స్పందనగా.

we checked with the given mail address just now. it did not bounce back immediately. please check your apelling:
try to paste this and see.

దేవప్రియం గారు మంచి పాయింట్ లేవనెత్తారు.

పత్రికను విలువలతో నడపాలీ, అది క్రమశిక్షణతో ఉండాలి అని ఆశించి సంపాదకులు నియమాలు నిబంధనలు ఉంచుతారు. రచనలను తమ తూనికలూ కొలతలతో చూస్తారు. అదంతా పత్రిక మంచి కోసం కాబట్టి రచయితలు చచ్చినట్లు కట్టుబడాలి. అక్కడ రచయిత స్వేచ్ఛ యేమీ లేదు. పత్రిక తేలుస్తుంది అర్హతను. పత్రిక చెడిపోకూడదు! అంటారు.

కాని సమాజం విలువలతో నడవాలీ, పౌరులు క్రమశిక్షణతో ఉండాలి అని అశించటం మాత్రం నిరంకుశత్వం అంటారు అదే పత్రికాసంపాదకులు. ఎవరన్నా ఏదన్నా వ్రాయవచ్చును ఎవరన్నా ఏదన్నా చేయవచ్చును. కాదనటం స్వేచ్ఛను అణచివేయటమే అంటారు. స్వేచ్ఛ ముఖ్యం. దేశమూ సమాజమూ చెడితే చెడనీయండి! అంటారు.

Just double standards!

సాహిత్యం అనే మాటలోనే స, హితం అనే రెండు దాగి ఉన్నాయి. హితంతో కూడుకున్నది కాకపోతే అది సాహిత్యమే కాదన్నమాట. ఇక్కడ హితం అంటే ఒక వ్యక్తికి సంబంధించిన హితం కాదు. ఒక సమాజానికి, ఒక నాగరికతకు సంబంధించినది అని ఉద్దేశం.

అందుచేత ఎవరి ప్రయోజనాల కొరకు వారు ఏది అచ్చువేసి వదలినా అది సాహిత్యం ఐపోతుందని భావించటం పొరపాటు.

సమాజానికి హానికలిగించే వ్రాతలను అడ్డుకోవటం ఏమీ తప్పు కాదు. స్వేచ్ఛ అంటే విశృంఖలత్వమే అనుకొనే వారు మాత్రమే తప్పు అనుకుంటారని నా అభిప్రాయం. విద్వేషపూరితంగా ఉన్నా నిషేధించటం నేరంగానే పరిగణించాలి అని తీర్మానం చేయటం తప్పనే అంటాను. సమాజాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయాలని ఎవరన్నా అభ్యంతరకరమైన విద్వేషభావజాలాన్ని సాహిత్యం పేరుతో జనం మీదకు వదలితే వారికి ఆ స్వేచ్ఛ ఉంది వారు సమాజాన్ని నాశనం చేయాలనుకుంటే అది వారి యిష్టం అని వాదించటం విడ్డూరమైన విషయం.

మీరు మెజారిటీ వర్గం చేతిలో అణచివేత గురించి ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. భారతదేశంలో భావప్రకటన స్వేచ్ఛ ఎంతటి పెళుసైన స్థితిలో ఉందో అని వాపోతున్నారు. అభ్యంతరకరమైన రచనలను నాగరిక సమాజాలు ‘సమ్మతించటం’ ద్వారా ఎదుర్కోవాలని, అన్యాపదేశంగా ఏమి కర్మం! నేరుగానే చెబుతున్నారు. ఈ అక్షరాలా తెంపరి భావాన్ని హుందాగా వ్యక్తీకరించటానికి మీకు అవకాశం కలిగించింది మీరు లేదని చెబుతున్న ఈదేశంలోని స్వేచ్ఛయే. మీరు కాదన్నా అది నిజం. ఈ సమ్మతి పెచ్చుమీరి క్రమంగా యూరోప్ దారిలోనే భారతదేశం హైందవేతర మత ప్రాబల్యం కల దేశంగా మారిన నాడు, ఆ రోజున ఉండే మెజారిటీ వారి పాలనలో ఇటువంటి స్వేచ్ఛను గురించి మీరు ఆలోచన ఐనా చేయగలరా?

రచయితల భావప్రకటనస్వేచ్ఛపై ఆంక్షలను ఈమాట తీవ్రంగా వ్యతిరేకించటం అంటే సమాజాన్ని నాశనం చేయటానికి ఉద్దేశించిన రచనలైనా ఆహ్వానించదగినవే అని మీ ఉద్దేశం ఐతే మీలాంటి మేధావుల నుండి ఈదేశాన్ని దేవుడే రక్షించాలి.

Hi,

This email address getting ” mail delivery system failed” . Unable to reach out.

Please help me out.

Thanks and regards ViBaa

In reply to .

ధన్యవాదాలు రాఘవ్ గారు 🙏 ఇది మా అమ్మమ్మ రమాదేవి వాడాడ గారి కవిత. మీ అభినందనలు ఆమెకు తప్పకుండా తెలియజేస్తాను. త్వరలో మరిన్ని కవితలను మీ ముందుకు అందిస్తాము, తప్పక చదవండి.

namasthe, prathap garu
prathi nela miru rasthunna aalochisthe shirshika chaalaa bauntundi. varthana vishyalanu chala chakkaga chebuthunnaru.

gruhuni gurinchi aame bahdyathalanu chala baagaa vivarinchaaru. manasa reddi garu

chaalaa baagundi kavitha .

మూలంలో దుష్టాగ్రేసరుడిగా పేరున్న ప్రతినాయకుడైన దుర్యోధనుడిని, పశ్చాత్తాపం చెంది కలహాలు మానమని కుటుంబానికీ తోటి వీరులకీ హితవు చెప్పే ఉదాత్త నాయకునిగా మార్చిన భాసుని ప్రతిభను ఉరుపుటూరి చక్కగా తెలుగులో అందించారు.

“నాటకంలోని ఈ భాగంలో కరుణరసం ఎక్కువగా ప్రవహిస్తుంది; ఆ తరువాతి ప్రాధాన్యం వీరరసానికి,” అన్నదాని గురించి ఆలోచిస్తే, నిజానికి ప్రాధాన్యం వీరరసానికే. మారిన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా దుర్యోధనుడు రణవీరుడి నుంచి దయావీరుడిగా పరిణమించాడని వాదిస్తాడు [1]. బలరాముడినీ, అశ్వత్థామనూ ప్రతీకారం మానమని వారించడం, పాండవుల పట్ల తన ప్రవర్తనను తలచుకొని వారి ప్రతీకారం అన్యాయం కాదని అంగీకరించడం—ఈ పరిణామానికి ముఖ్యమైన సూచనలు.

స్త్రీపర్వమంతా యుద్ధంలో భర్తలను, కుమారులను, బంధువులను కోల్పోయిన స్త్రీల ఆక్రందనతో నిండి ఉన్నా, అక్కడ సహగమనం కనిపించదు. మరి భాసుడు పౌరవితో సహగమన నిర్ణయం ఎందుకు చెప్పించాడు? అంతకన్నా ఆశ్చర్యం, ఆమె మాటకు చుట్టూ ఉన్నవారెవరూ స్పందించకపోవడం. ఆ కాలపు సామాజిక విలువలను ఇది సూచిస్తుందా?

కొన్ని సవరణలు, సూచనలు:

“తర్పణం ఇచ్చేందుకు తన నూరుగురు కొడుకుల్లో ఎవరూ మిగలలేదని వాపోతాడు దుర్యోధనుడు” అన్న చోట “దుర్యోధనుడు” బదులుగా “ధృతరాష్ట్రుడు” ఉండాలి. అలాగే “దుర్యోధనుడితో తాను సహగమనం చేస్తానని మాలవి చెప్పినప్పుడు” అన్న చోట “మాలవి” బదులుగా “పౌరవి” ఉండాలి.

“ప్రతివచనం” అన్నదాన్ని సందర్భానుసారం “సమాధానం,” “మాటకు మారుపలకడం,” “మారు మాట్లాడటం” అని అనువదించారు. అన్నిచోట్లా ఒకే పదం వాడాల్సిన అవసరం లేకపోయినా, “మారు మాట్లాడుతున్నాను కదా” మాత్రం అసహజంగా అనిపించింది.

“ఈ నా చందమామ కాలవైపరీత్యం కారణంగా నిప్పులాగా కనిపిస్తున్నాడు” అన్న చోట “నిప్పులాగా కనిపిస్తున్నాడు” కంటే “నిప్పులా ఉన్నాడు” మూలంలోని “చంద్రో వహ్నిత్వమాగతః” భావానికి దగ్గరగా ఉంటుంది.

“పూర్వం భ్రాతృశతం నష్టం త్వయ్యేకస్మిన్హతే హతమ్” లోని “భ్రాతృశతం — త్వయ్యేకస్మిన్” అనే నూరుగురు–నీవొక్కడివి వ్యత్యాసానికి ఉన్న బిగువు, “నీ నూరుగురు సోదరులు నశించిపోయారు. నీ ఒక్కడి మరణంతో అంతా నశించిపోతుంది” అన్న అనువాదంలో రాలేదు.

48వ శ్లోకంలో “వృద్ధస్య” అనువాదంలో లేదు. “నా హృదయంలో జన్మించిన తీవ్రమైన పుత్రశోకం” అన్నదానికంటే “నాలో చెలరేగిన తీవ్రమైన పుత్రశోకం” సహజంగా ఉంటుంది.

“ఈ వంచనకు సాక్షి బలరాముడా?” సందర్భానికి సరిపోతున్నా, మూలంలోని “సాక్షిమతీ ఖలు వఞ్చనా”లో నాటకీయత కోసం బలరాముడి పేరు లేదు.

భాసుని మిగిలిన రచనలను కూడా ఉరుపుటూరి అందిస్తారని ఆశిస్తూ,

కొడవళ్ళ హనుమంతరావు

[1] Gerow, Edwin. “Bhāsa’s Ūrubhaṅga and Indian Poetics.” Journal of the American Oriental Society 105, no. 3 (1985): 405–412. (Gerow గురించి తెలుసుకునే అవకాశం కల్పించిన ఉరుపుటూరికి కృతజ్ఞతలు.)

కొత్తదనం ఎమీ లెని కథ. ఈ విషయం పైన చాల చదివాం.

ఒక కథ రాసి పత్రికకు ప్రచురణ నిమిత్తం పంపితే దానిని ప్రచురించాలా వద్దా అనే నిర్ణయం వారి నియమాలకు లోబడి ఉంటుంది. అలాగే ఇది కూడా జరిగిందేమో అనుకోలేమా?

In reply to .

ఎదుటివారి బాధని తనగుండెల్లో నింపుకొని బరువెక్కిన గుండెతో, చెమ్మగిల్లిన కన్నులతో’ తనలోని ఆవేదనని అక్షర రూపంలో మలచితే ఇటువంటి అద్భుతమైన కవిత పురుడు పోసుకుంటుంది. ఇటువంటి అత్యుత్తమ కవితను రచించిన మెట్ట ఉషారాణిగారికి హృదయ పూర్వక అభినందనలు. నరేందర్ రావు బసవరాజు

Super madam. Prathi aksharam manasuku thakela unnayi.himani nadalu start ayyi manushula badhyatha rahithyam valla prakruthi vilayalu ela vastunnayi mariyu aa time lo soldiers ela kapadaro nepal flood ni chala adbuntanga Kavita rupam lo chepparu madam

🙏🙏🙏🙏👏👏👏👏👍👍👍👍🙏🙏🙏🙏

In reply to .

Thank you Annapurna Garu – Madhu-Uma

ఇది ఒకప్పుడు విభిన్నమైన అంశం, కానీ ఇప్పుడు ఇది ఒకరకంగా సాధారణమైపోయింది. కానీ కథను నడిపించిన విధానం sensitive గా వుంది.

A print copy of this issue is a must.

Thought provoking …
Great attempt Usha ji🌺

మీ కథ చాలా బాగుంది శ్రీని గారు. ఇద్దరు ప్రయాణీకుల మౌన సంభాషణ చాలా బాగా వ్యక్తం చేసారు.

In reply to .

Congratulations to Madhu and Uma couple!

హృదయాలను కలిపే బంగారు దారం ప్రేమ. పూర్తి తాదాత్మ్యం చెంది రాస్తాను. ఆ విద్యుత్ తరంగం పాఠకులను స్పృశించినపుడు కదిలిపోతా.
– హాన్ కాంగ్

ఇంతకు మించిన హిత సాహితి మరెక్కడ ఉంటుంది…

మేటి సమీక్ష

“ఇప్పుడిప్పుడే అంతరించిపోతోంది.”

అద్భుతమైన ముగింపు

మధ్యలో కథలకు , కథ యొక్క అంశం కు ( theme) link 🖇️ అర్థం అయినప్పుడు… అదరహో…

Thanks సురేష్ గారు – జీవితంలో మనం ( atleast నేను) – గుర్తించని “స్పర్శ్” గొప్పదనం – గుర్తు చేసినందుకు…

బాగుంది శ్రీని గారు.. అయితే.. వాళ్ళు భార్యాభర్తలు కారేమో అన్న సందేహం వచ్చింది. ప్రతి కదలికను మీరు చాలా చక్కగా వివరించారు మీ ఊహాత్మక కోణం నుండి. నేను కూడా ఇకనుండి.. ఇలా మీలా గమనించే పనిలో పడితే.. కొన్ని మంచి కథలు దొరుకుతాయన్నమా ట.. మీ రచనా శైలి బాగుంది. అభినందనలు..

మంచి కథ. మనసును కదిలించింది. ఏ బంధానికైనా స్పర్శ చాలా ముఖ్యం అది తల్లిది అయినా, తండ్రిది అయినా, జీవిత భాగస్వామి, బిడ్డలు, జంతువులు, అఖరికి చెట్లు కూడస్పర్శకి స్పందిస్తాయి. చాలా బాగా రాశారు సురేష్ గారూ

In reply to .

ధన్యవాదాలు సుజాత గారు.
ఉమ-మధు

In reply to .

Thank you sagar👍

హార్దిక శుభాభినందనలు ఉమ గారూ, మధు గారూ.

చాలా చాలా బాగుంది ఇరువంటి వారు..
ఇది మీకు ఎదురైన అనుభవమే అనుకుంటున్నాను

In reply to .

Thank you so much Sarma garu.

అవును. కానీ అది పిలుపు కాదు, బెదిరింపు. ఇతర ప్రతిపక్షాలకు ఒక విధాన ప్రతిపాదన చేసి దాని ఆమోదానికి ప్రయత్నిస్తే అది వేరేలా ఉండేది. బీహార్ లో తన పార్టీ ప్రయోజనాల కోసం చేసిన బెదిరింపు కనుక దానికి పరిమితులు ఉన్నాయి.

In reply to .

ధన్యవాదాలు సత్యవతి గారు
ఉమ-మధు

In reply to .

మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు అండి.
మధు-ఉమ

In reply to .

ధన్యవాదాలు వేణుగోపాల్ గారు. మీ ఆదరాభిమానాలు, ఆశీస్సులు మన సిరిమల్లె మరింత ఉత్సాహంగా, ఉన్నతంగా ముందుకు సాగేందుకు ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. -మధు-ఉమ

బాగుంది అమ్మ నీ వ్యాసం “ మొదటి ముద్ర “
అనేక ఆశీస్సులు.
మొదలి శర్మ
.

సమగ్రమైన విశ్లేషణ!

డియర్ సురేష్, మంచి కథ రాశారు. Soulful ending కూడా. అంతరించి పోతున్న ఆ జాతిని మీ సున్నితమైన చే వేళ్ళతో మరొక్కసారి తాకారు.అభినందనలు.

Conceived (which is an inevitable consequence of economic disparities in society where there is private property), promoted and spread by Trump’s policies.

తొలుత శీర్షిక చూడగానే ఇదేమిటి ఇలా పెట్టారనిపించింది. అదో శాస్త్రీయ నామం అని తెలుసుకున్నాక భలే అనిపించింది. కథ వినూత్నం. వివరణలు చదివాక ఇంకా బాగుంది. అభినందనలు పిళ్లై గారూ

నిజ జీవితంలో కూడా రచయిత మాత్రం మిమోసా ప్యూడికా కాదు, ఎందుకంటే అటువంటి వ్యక్తిత్వం ఉంటే ఇలాంటి కథ రాదు……కథ చివర్లో వివరణలతో సందేహాలు తీరాయి.

బావుంది అని చెప్పి ఊరుకోలేను
ఏం బావుందో చెప్పే శక్తీ లోతూ నాకు లేవు
‘ధన్యవాదాలు రావు గారూ’, అని ముగిస్తాను..

ఈ ‘సిరిమల్లె’ కి జరిగిన ఆత్మీయ సత్కార సంబరం ఎంతో సముచితంగా ముచ్చటగా యుండి చూపరులకు, పాఠకులకు ఆనందాన్ని పంచుతోంది. మధు, ఉమగార్ల సాహితీ సీమలో విశేష కృషి పాఠకలోకానికి ఆనందాన్ని, సాహితీ పిపాసులకి సంతృప్తినిస్తూ ఆశించిన ఫలితాన్ని సాధించి ఎంతో అభినందనీయమైనది. మధు ఉమలకు శుభాభినందనలు. ఇలాగే వారి కృషి ప్రజాదరణను పొందుతూ చిరకాలం సాగాలని ఆ దేవదేవునికి ప్రార్థనల అర్పిస్తూ.
-వేణుగోపాలరావు గుమ్మడిదల.

చక్కని కధ!! ప్రతిఫలం ఆశించకుండా సాటి మనిషికి సాయం చేయడం, ఆప్యాయత పంచడంలో లో ఎంత ఆనందానుభూతి!! అది చూసే వారి మనసుకు కూడా పవిత్ర భావాన్ని కలిగిస్తుంది. మీ రచనల్లో ఏదో చెప్పలేని ఆర్ద్రత ఉంటుంది. !!

Thank you umagaru, Madhu Garu, I am so grateful to receive sirimalle on the dot,
You are contributing a great service for the telugu community, 🙏

“శ్రీనాథుడు కేవలం ఒక అనువాదకుడు మాత్రమే కాదు, తాను చదివిన సంస్కృత కవుల మనోహరమైన భావాలను, విలక్షణమైన పదబంధాలను తనవిగా చేసుకున్న ఒక మహాభావుకుడు.” T.S Eliot మాట
“Immature poets imitate; mature poets steal; bad poets deface what they take, and good poets make it into something better, or at least something different.” ― T.S. Eliot, The Sacred Wood -నమస్కారాలతో -తఃతః

మీ విశ్లేషణ చాలా బాగుంది. నేను చేసిన “అనుకరణ” చిన్న పిల్లలని దృష్టిలో పెట్టుకుని చేసినది. మీ వ్యాసం నా పుస్తకానికి చివరి అధ్యాయంగా బాగ నప్పుతుంది. ధన్యవాదాలు.

బావుంది

హార్దిక శుభాభినందనలు ఉమాగారు, మధుగారు.

స్పర్శకు భాష ఉంటుందని గతంలో ఎప్పుడో తెలుసు…
ఆ భాషలో ఉత్తమ స్థాయిని చూడగలిగే అనుభూతినిచ్చింది ఈ కథ…..

వివరణ లేని సూటి భాష స్పర్శ…
ఒక నిశ్చింత దొరికేది ఆ స్పర్శభాషలోనే…

కథను చదవడం పూర్తైన తరువాత పుట్టాల్సిన ఆలోచనలు కథనంతో పాటూ మొదలై….
వెన్నంటి వస్తున్న నీటి అలలై….
చదవడం అయ్యాక కూడా ఇంకా అంటి పెట్టుకొనే ఉంటాయి ఇలాంటి రచనల్లో….

అభినందనలు సురేష్ గారికి..🙏

శ్రీ కొడవళ్ళ : మీ స్పందనకు ధన్యవాదాలు. మీరు reductio ad absurdum గురించి చెప్పిన విషయాలు సంపాదకులకు సూచించాను . ఆ కారణం గానే ‘ఆవిడ’ ను ఫిలాసఫీ లెక్చరరు ని చేశానని కూడా సంపాదకులకు వివరించాను . నమస్కారాల తో -తః తః

చాలా బాగా రాసారు మేడం.

చాలా బాగా చెప్పారు సర్. యాస లే భాష కు ప్రాణం. అది ముమ్మాటికి నిజం.

మంచి పుస్తకాన్ని పరిచయం చేసారు. మీకు ధన్యవాదాలు.

హృదయ పూర్వక ధన్యవాదాలు అలౌకిక గారు

On the book – “Yashodhara – Swamy” by Prof. M. Koteshwara Rao*

This work is deeply thought-provoking and marks a significant contribution to Indian literary and philosophical research.

Prof. M. Koteswara Rao has done commendable research in bringing to light the unrecognized personality and character of Yashodhara. The most striking finding of this book is that *this is not Swamy’s Yashodhara, but Yashodhara’s Swamy.** The author has reversed the conventional narrative and re-established Yashodhara not as a mere shadow of the Buddha, but as an independent, strong, and inspirational character in her own right.

While history has largely remembered her as the wife who was left behind, Prof. Rao throws powerful light on her as a symbol of sacrifice, patience, inner strength, and silent revolution. He portrays her as an embodiment of dignity and resilience – a character who deserves to be studied and celebrated independently.

This book is an eye-opener. It is well-researched, analytically profound, and emotionally resonant. I strongly recommend this work for scholars, students, and all readers interested in re-examining unheard voices of history.

It is a truly inspirational attempt to give due recognition to an unrecognized, yet great personality.

*Prof. M. Koteswara Rao is to be highly appreciated for bringing this inspirational character of Yashodhara into the mainstream academic and public discourse.*
In brief
“A Thought-Provoking and Remarkable Research. Prof. M. Koteshwara Rao brilliantly uncovers the unrecognized character of Yashodhara. He establishes that it is not Swamy’s Yashodhara, but Yashodhara’s Swamy. A powerful and inspirational portrayal of a forgotten icon. A must-read.”

బీహార్ లో సర్ ప్రక్రియలో అవకతవకలు జరుగుతున్నప్పుడు దానిని సరి చేయాలనీ , లేదంటే ఎన్నికలను బహిష్కరిస్తామని RJD అధినేత బెదిరించాడు ! ఆ బెదిరింపును తన మిత్ర పక్షాలు అంగీకరించలేదు!

రోష్ని నాడార్ మల్హోత్రా రు 2.79 కోట్లతో అత్యధిక మహిళా సంపన్నురాలు. సరి చూసుకోండి,

2.79 లక్షల కోట్లు !

Srinivas Garu me kadha chalabagundi, danyavadamulu , 🙏

The magi naxals —calling like this is wrong
Dig -look -check —history
Questioning —is not wrong —Janma hakku

Already caution kiya.

Such horrible violent, disgusting and unbearable movies are being made.

I have a question since my childhood that why Siddharth’s wife is neglected in the history despite his spiritual journey is celebrated. Siddharth takes his own path leaving his wife and little child. Nobody takes it seriously. Swamy is the one who viewed this neglected Yasodhara from the lens of psychological and emotional truma.

An insightful and deeply moving review! I love how this piece highlights Yasodhara’s inner journey and her ‘quieter courage’ rather than treating her as merely a passive symbol of sacrifice. A great critical reading.

Dr. M. Koteswara Rao’s article is truly a roadmap for viewing the text through equally important lenses of both the male and female perspectives. Siddhartha’s outward journey, renunciation, and sacrifice have been widely acknowledged, but the struggles and sacrifices of his wife, Yashodhara, often remain less explored.

This insightful article encourages readers to analyse the text from a broader perspective rather than appreciating Siddhartha’s journey alone. It gives voice to the otherwise unvoiced Yashodhara and brings to the forefront her silent sacrifices, her struggle following the departure of the person she loved, and her decision to remain committed to her responsibilities, motherhood, and family.

The article beautifully highlights Yashodhara’s prominence and reminds us that renunciation is not the only form of sacrifice; remaining behind and silently shouldering responsibilities can also demand immense strength and courage. A thought-provoking and illuminating perspective indeed.

THE UNTOLD JOURNEY: A CRITICAL READING OF GUTAM SWAMY’s YASODHARA
Article written by prof. M. Koteswar Rao. It is an excellent criticism in one of the best works in English literature. The way he explains the emotions and characters of both Gauthama and yashodara is a historical masterpiece. Ever one needs to understand the pain of yashodara. It is really a wonderful explanation.

The review offers a thoughtful and critically engaged revisiting of Gutam Swamy’s Yasodhara, particularly from the viewpoint that the narrative is shifted from the prominent renunciation of Siddhartha to the mostly ignored emotional and spiritual journey of Yasodhara. It is a potent criticism of the oversimplified portrayal of Yasodhara as “the woman who stayed behind” and reveals how her physical staying becomes an aspect of psychological, emotional and spiritual mobility. The review’s focus on loss, motherhood, responsibility, identity and self-discovery provides an important gender-sensitive viewpoint. Its acknowledgement that Siddhartha’s spiritual quest and Yasodhara’s lived experience can be “two truths” avoids a simplistic distinction between the two figures. In addition, the discussion draws attention to the book’s contribution in rethinking canonical narratives from the perspective of marginalised or under-represented voices and acknowledges the significance of English translation in making the text accessible to a wider public. The review examines Yasodhara largely as a literary interpretation of a familiar Buddhist story that emphasises the emotional and ethical dimensions of renunciation, and argues that the novel expands the interpretive range of an old tale by restoring narrative authority to Yasodhara.

Prof. M. Koteswar Rao’s article offers a sensitive and insightful reading of Yasodhara, giving voice to a woman whose journey has often remained in the shadow of Siddhartha’s story. As a woman reader, I appreciate its focus on Yasodhara’s strength, emotions, motherhood, and self-discovery. A meaningful article that reminds us that every woman’s untold journey deserves to be heard and remembered.

Prof. M. Koteswar Rao offers a sensitive and insightful reading of Yasodhara, bringing a woman’s emotions, struggles, responsibilities, and self-discovery into focus. His gender-sensitive perspective makes the article thoughtful and relevant.

As a woman reader, I find the article deeply meaningful because it presents Yasodhara not merely as the woman left behind, but as a woman with her own identity and journey. It beautifully reminds us that women’s silent strength, endurance, and self-discovery also deserve recognition. A powerful article that gives a forgotten voice its rightful place in history and literature.

Very innovative and new perspective of looking at the character in the margins, shifting the lens from a major to the marginal. The character of Yasodhara from the novel albeit exhibited her agency through her endurance and coming to terms to the situations for which she was not ready is really an epitome for the present generations. An example for The Show Must Go On.

Very nuanced perspective of looking at the character who has not give up to the situations, rather raised to the occasion is very clearly presented through the character of Yasodhara who has become the focal point of the novel. It has really opened an innovative avenues towards the literature in which a woman character who has been pushed to the margins. Bringing her to the limelight against the most welcomed Buddha is really an anattempt to open the new path of appreciation as well as a new perspective. Thank you.

Prof M. Koteswara Rao sir expressed his views extraordinarily on Gutam Swamy’s Yashodara , analysis of the characters of Yasodhara and Siddhartha are in dynamic way and it makes the readers think positively about Yasodhara.

*Comment on Yasodhara:*

Yasodhara is a moving retelling of Buddha’s story from his wife’s point of view. It highlights her love, sacrifice, pain, and strength as a mother and wife left behind. The story is important because it gives a voice to a woman whose suffering and spiritual growth are often ignored, and shows that enlightenment is also achieved through silent endurance.

its really great to see unacknowledged histories and their perceptions, which reveal the power of the silenced characters. I truly appreciate the writer, translator and the writer of this article for combining your efforts to bring out the unknown to the readers. would love to see more of such works published.

Balakrishna —-udanthama sir

What a satire!

ఈ టపా వచ్చిన రోజే నాకు ఒక కోరిక కలిగింది, ఎందరో తమ ఆలోచనలను youtube ద్వారా చెబుతుంటే, మీరు ఆ ప్రయత్నం ఎందుకు చేయడంలేదా? అని; నేటి AI యుగంలో మీ టపాను వీడియో మార్చడం వీలవుతుంది కదా! అలా ఎందుకు ప్రయత్నం చేయడం లేదు ? అని అనుకుంటుంటే ఈ రూపంలో మీ టపా రావడం చాలా సంతోషం!

మీ నుండి ఈ మధ్య వరుసగా ఎలా టపాలు రావడం కూడా చాలా సంతోషం!

ఈ టపా పెట్టిన రోజే నాకు ఒక కోరిక కలిగింది, ఎంతో మంది తమ అభిప్రాయాలను youtube ద్వారా వెల్లడిస్తుంటే , మీరు ఎందుకు అలా ప్రయత్నించడం లేదు? అని, నేటి AI యుగంలో మీ టపాను వీడియో రూపంలో మార్చే సదుపాయం ఉంది. దానిని మీరు ఎందుకు ప్రయత్నించడంలేదు? అని; నా కోరిక ఈ రూపంలో తీరడం కొంత సంతోషంగా ఉంది!

అంతేగాక, ఇలా మీ నుండి వరుస టపాలు రావడం కూడా సంతోషంగా ఉంది!

ఈ ఠింఠా కరాళుడి కథ చాలా చాలా సరదాగా బాగుంది. ఈ పేరు నేనెక్కడ చదివానో గుర్తులేదు గాని ఈ పేరును నేను కూడా ఉపయోగించుకున్నాను.

In reply to .

థ్యాంక్యూ వేణు గారూ

My always motivator mentor sir
Am lot if inspiring you ❤️

Very good story. Nowadays people think like this only.

నైజం కథ చాలా చక్కగా రాశారు అయితే కథను నిడివి ఇంకా పెంచాలి. మనుషుల మనస్తత్వాలు ఇతరులు పట్ల వారి ఆహా భావాలు చెప్పే నైజం ఈ కథ కథను అతి సునాయసంగా చెప్పగలిగారు రచయిత్రి వాస్తవానికి కథ ముగింపులో మనం ఏదో చెప్పాలి అది మిస్ అయినట్టు కనిపించింది కథ మాత్రం అందంగా సాగుతూ వెళ్ళింది శిల్పం శైలి అద్భుతంగా ఉంది. ఇంకా ఉంది అని మనం కథను కథను ముందుకు సాగదీస్తూ మరింత క్యూరియాసిటీతో సాగింది. రచయిత్రి గారికి నా ధన్యవాదాలు.
పొత్తూరి సీతారామరాజు
కాకినాడ.